Przejdź do głównej zawartości

Bezpieczna filmowa dziura

 


Ostatnio, gdy widzisz Denzela Washingtona grającego główną rolę w filmie, przywołujesz obrazy przeciętnego thrillera, w którym niesie ze sobą wyłącznie słabą obsadę, a cały wysiłek wydaje się być kolejną próbą zdobycia banknotów w twoim portfelu. Tak naprawdę nie było tak samo, odkąd zagrał w Dniu treningu, co wydaje się być wieki temu. Dzień Treningu był inteligentnym i złożonym thrillerem, takim jaki powinien być, ale ostatnio tak naprawdę to stracił. Podejmij ostatnie próby gatunku z udziałem Denzela; Unstoppable, The Taking of Pelham 123 i inne klapy, takie jak Out of Time.


Nie miałem wielkich oczekiwań, gdy szedłem do Safe House, ale modliłem się, aby wyrwał się ze złej serii filmów, w które został wrzucony w ciągu ostatnich 5 lat, aby przywrócić moją wiarę w tego człowieka. Ryan Reynolds to kolejne nazwisko, które budzi wątpliwości, a jego występ w Green Lantern w zeszłym roku był czymś, o czym wolelibyśmy zapomnieć. Miałem nadzieję, że po tym filmie Reynolds doda swojemu imieniu trochę wiarygodności.


Bezpieczny przegląd domu


Dobra wiadomość jest taka, że ​​Safe House był świetny! Chociaż niektóre części historii miały kilka dziur (choć niektóre z nich można usprawiedliwić TYLKO), faktyczna fabuła była dobrze przemyślana, a zwroty akcji naprawdę angażują. Byłoby łatwo, gdyby taki film był trochę zbyt „hollywoodzki”, ale chwała dla reżysera za to, że nie ustępuje.


Safe House miał mnóstwo akcji, kilka momentów wyskoczenia z fotela i solidne występy zarówno Waszyngtona, jak i Reynoldsa. Ich chemia na ekranie była dość naturalna i można śmiało powiedzieć, że jest to najlepszy film Waszyngtona od czasu Dnia Treningowego (chociaż Człowiek w ogniu też był całkiem przyzwoity).


Wydaje się, że Waszyngton wyczerpał już tę niszę filmową i trudno jest przewidzieć, dokąd pójdzie dalej. Nigdy nie myślałem o nim jako o dużej elastyczności pod względem aktorskim, a teraz jest dla niego idealny czas na dywersyfikację. Reynolds wciąż nie może się doczekać nagrody za „najseksowniejszego mężczyznę roku” w 2011 roku, więc jestem pewien, że czeka go wiele scenariuszy. Miejmy nadzieję, że to, w czym zgodzą się zagrać w następnej kolejności, jest w połowie tak dobre, jak Safe House.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Lubię twarde filmy

Jason Bateman, Charlie Day i Jason Sudeikis mają okropnych szefów. Bateman cały czas pracuje jako niewolnik, by uzyskać awans, który wisi przed nim jego menedżer, Kevin Spacey. Sudeikis kocha swoją pracę, ale śmierć kierownika sprawiła, że ​​władzę przejmuje syn szefów, Colin Farrell: zaczesany do włosów nałogowiec, który nie podziela żadnych wartości ojca i traktuje rodzinną firmę jak bankomat. Charlie Day pracuje jako asystent dentystyczny i jest molestowany seksualnie przez swoją szefową Jennifer Anniston, nimfomankę, która próbuje go szantażować, by uprawiał z nią seks, zanim zwiąże się ze swoją narzeczoną (fakt, który nie budzi w nim sympatii ze strony jego dwojga). inni przyjaciele). Okrzyknięta przebojową czarną komedią, Horrible Bosses to opowieść o tym, jak pijana fantazja po pracy: „Ty też marzysz o zabiciu swojego szefa?” staje się planem działania, gdy trzej odmieńcy planują pozbyć się cierni w boku. Złapany w „piekło rozwoju”, początkowy scenariusz został faktycznie zakupi...

Coś do przełknięcia

  Wrath of the Titans to kontynuacja remake'u Clash of the Titans z 2012 roku; film o wojnie, mitologii greckiej i miłości. Remake oryginalnego filmu nie zebrał najlepszych recenzji, ale to nie powstrzymało ich przed kontynuacją. To było duże wyzwanie, aby spróbować filmu na takim rynku, ponieważ jest mnóstwo wścibskich oczu gotowych powiedzieć producentom, gdzie popełnili błąd pod względem fabuły i „dokładności” w odniesieniu do pochodzenia tych stworzeń i greckich bogów. W dobrych wiadomościach Wrath of the Titans był naprawdę bardzo dobry. Nie byłem fanem remake'u z 2010 roku, ale zwiastun tego wyglądał przyzwoicie, więc pomyślałem, że warto wybrać się do lokalnego IMAX. To był doskonały sposób, aby doświadczyć siły tego filmu, ponieważ stworzenia i efekty specjalne naprawdę ożyły na tak dużym, cyfrowym ekranie 3D. Nie jestem też największym zwolennikiem filmów 3D, ponieważ wydaje się, że to sztuczka, aby zachęcić więcej kinomanów do rozstania się z pieniędzmi. Wrath of the ...

Mieć w ustach posmak serialu

 Filmy oparte na prawdziwych wydarzeniach są zazwyczaj dramatyzacjami spektakularnych wydarzeń lub życiorysów osób, które przez całe życie osiągnęły wielkie rzeczy, ale od czasu do czasu pojawia się film, który zawiera stosunkowo niewielką narrację. Mój Tydzień z Marilyn to delikatne i czułe odtworzenie takiej właśnie opowieści. Akcja rozgrywa się w 1957 roku, jest oparta na kręceniu filmu Książę i statystka, w którym wystąpili Laurence Olivier i Marilyn Monroe, a kręcono go w Anglii. Olivier stał się znany z irytacji nierzetelnością Monroe, pomimo jego oczywistego urzeczenia jej urokiem. Kenneth Branagh gra znakomicie jako sławny aktor, stąpając po cienkiej granicy między gniewem, a kiedy już zdecyduje się na pracę, migocząc wdzięcznością, bez wątpienia mającą na celu sprawić, by następnego dnia znów chciała się zjawić na czas. Świeżo po studiach Colin Clark, grany przez Eddiego Redmayne'a, ma za zadanie zadbać o to, by Monroe pojawiła się na planie, ale coraz trudniej mu ją utrzy...